Vasin Chai @mootub

@kritssie ข้ามขั่วสุดๆๆ

รีวิวคอนเสิร์ต LEO presents 30 ปี SILLY FOOLS: มหกรรมรวมพลคนข้อเข่าเสื่อม แต่โดดลืมตาย บอกเลยว่างานนี้ไม่ได้มีแค่ “แฟนเพลง” (คำนี้โคตรโบราณ ได้ยินแล้วนึกถึงยุคส่งจดหมายขอเพลงคลื่นวิทยุ) เป็น 30 ปีที่คุ้มค่า Silly Fools ยังคงเป็น King of Rock เมืองไทยที่ไม่มีใครโค่นลง (แม้ว่าสังขารจะพยายามโค่นพวกเราก็ตาม) #30ปีSillyFoolsConcert #SillyFools30ปี #โตมากับSillyFools #KingOfRock

#มนุษย์วิทย์ #FAROSE

#รีวิว #มนุษย์วิทย์ที่ไม่ได้มีแค่สูตรคำนวณ 🔬✨ FaraTALK ตอน Humans of Science - มนุษย์วิทย์

บทสรุปจากใจชาวช่อง: วิทยาศาสตร์ช่วยให้เรา "แก้ปัญหาเก่งขึ้น" แต่ศิลปะและความเห็นอกเห็นใจต่างหากที่ทำให้เรา "ใช้ชีวิตอย่างมีความสุข" ขอบคุณ AP ที่ส่งมอบเบาะรองนั่ง (Living Quality) มาให้พวกเรานั่งฟังเรื่องราวเหล่านี้ได้อย่างสบายกายและสบายตูด แล้วเจอกันใหม่ปีหน้า... #FaraTALK

แต่เหนือสิ่งอื่นใด ข้อความที่พี่น้องกับพี่ฟาโรสทิ้งท้ายไว้นั้นกินใจที่สุด: "ปัญหาที่ยากที่สุดคือปัญหาของมนุษย์" เพราะมนุษย์มีสิ่งที่เรียกว่า Hidden Cost หรือต้นทุนทางอารมณ์ บางครั้งคำตอบที่ถูกตามตรรกะ อาจไม่ใช่คำตอบที่ถูกต้องสำหรับหัวใจคนฟัง

<7> เมื่อ "ภาษา" ไม่ใช่แค่การพูด แต่คือโครงสร้างของหัวใจ (พี่ฟาโรส) พี่ฟาโรสเปิดโลกให้เราเห็นว่า Linguistics หรือภาษาศาสตร์เนี่ย มันคือวิทยาศาสตร์ชัดๆ ทั้งเรื่องโครงสร้างประโยค (Syntax) หรือการใช้เครื่องมือวิเคราะห์คลื่นเสียง (Acoustic Phonetics)

การต้องฝึกหนูให้รู้จักกลิ่นงูก่อนปล่อยคืนป่าคือความพยายามที่จะกู้คืนสมดุล เรื่องราวของอาจารย์วินเตือนใจเราว่า มนุษย์ไม่ใช่เจ้าของโลก แต่เป็นเพียงส่วนหนึ่งของโครงข่ายที่ซับซ้อน การหายไปของสิ่งมีชีวิตเล็กๆ อาจหมายถึงการหายไปของโอกาสในการรักษาโรคหรือนวัตกรรมในอนาคตของเราเอง

บทเรียนการอยู่รอดจากเพื่อนร่วมโลก (อาจารย์วิน) ช่วงที่ชอบสุดของโชว์ อาจารย์วินทำให้เรื่องสัตว์กลายเป็นกระจกสะท้อนมนุษย์ ทั้งเรื่องกุ้งเดินขบวนเพื่อความอยู่รอด หรือการเลียนแบบธรรมชาติมาสร้างนวัตกรรม (Biomimicry)

Biomimicry นวัตกรรมที่เลียนแบบธรรมชาติ เช่น หัวรถไฟชินคันเซ็นที่เลียนแบบปากนกกระเต็นเพื่อลดเสียงและเพิ่มความเร็ว หรือยาต้านมะเร็งที่ได้จากฟองน้ำ Biodiversity กรณีศึกษา Kangaroo Rat ที่หายไปเพียงชนิดเดียวแต่ส่งผลให้ระบบนิเวศทะเลทรายล่มสลาย

การอยู่รอดแบบกลุ่ม "กุ้งเดินขบวน" ที่ต้องเดินรวมกันเพื่อลดโอกาสถูกกิน หรือ "นก" ที่ต้องเรียนรู้การร้องเพลงจากแม่เพื่อการสืบพันธุ์ แต่หากมีเสียงก่อสร้างมารบกวนจนร้องผิดเพล้ง ก็อาจจะสูญพันธุ์ได้เพราะหาคู่ไม่ได้

แต่เพราะลึกๆ เราแค่เหงาหรือเหนื่อย Algorithm ในชีวิตจริง ไม่ว่าจะเป็น เลือกสิ่งที่ง่ายตรงหน้า หรือ การจำคำตอบเก่ามาใช้ซ้ำ ในมุมของผม พาร์ทนี้คือ"คู่มือการใช้ชีวิต"การรู้เท่าทัน Algorithm ของตัวเองจะช่วยให้เราไม่เผลอใช้อารมณ์ตัดสินใจจนพัง

ถอดรหัสวิธีคิดแบบวิศวกร เพื่อ "ประหยัดพลังงานทางอารมณ์" (พี่หน่อง) เอา Computational Thinking มาใช้จัดการปัญหาชีวิตได้แบบ ว้าว มาก Root Cause Analysis ถาม "ทำไม" 5 ครั้งเพื่อหาแก่น แอดมองว่านี่คือการดึงสติที่ดีมาก บางทีเราอยากซื้อของใหม่ ไม่ใช่เพราะของเดิมพัง

แผนที่ไม่เคยเป็นกลาง ใครเป็นคนวาด คนนั้นคือผู้กำหนดอำนาจ แอดชอบการโยงเรื่อง Urban Planning (ผังเมือง) ในลอนดอนที่ทำให้ร้านเล็กกับร้านใหญ่อยู่ร่วมกันได้ ตัดภาพมาที่ไทยที่ทุกอย่างกระจุกอยู่ที่กรุงเทพฯ แสงไฟตอนกลางคืนจากดาวเทียมคือหลักฐานชั้นดีของความเหลื่อมล้ำ

แผนที่ที่ไม่ได้บอกแค่เส้นทาง แต่บอกถึง "อำนาจ" (อาจารย์พี่น้องไมค์) อาจารย์พี่น้องไมค์มาเขย่าความเชื่อเรื่อง แผนที่โลก ที่เราเห็นกันมาตั้งแต่เด็กว่ามันอาจจะ "หลอก" เราอยู่

มันสะท้อนว่าวิทยาศาสตร์ไม่ได้ตัดสินแค่เรื่องเชื้อโรค แต่มันตัดสินไปถึงเรื่อง "คุณภาพชีวิต"และ"หน้าที่ของรัฐ"ที่ต้องดูแลคนให้เท่าเทียมกัน พี่ชินนี่เล่าเรื่องคุณพ่อกับอากง มันตอกย้ำว่าวิทยาศาตร์คือความหวังที่จะไม่ให้ใครต้องสูญเสียคนรักเหมือนในอดีต

เชื้อดื้อยา และ "ความเหลื่อมล้ำ" ที่ซ่อนในหยดน้ำทิ้ง (พี่ชินนี่) เอาเรื่อง เชื้อดื้อยา มาเล่าได้สะเทือนใจมาก ผ่านการเก็บตัวอย่างจากน้ำทิ้งและอุจจาระทั่วโลกมาถอดรหัส DNA สิ่งที่ผมรู้สึกจุกคือผลวิจัยที่บอกว่า "ยิ่งจน ยิ่งเสี่ยงต่อการติดเชื้อดื้อยาสูง"

Tolerance for Ambiguity Gen เด็กรุ่นที่อดทนต่อความคลุมเครือ เมื่อเด็กไม่ถามว่า “ข้อสอบยากไหม” แต่ถามว่า “ทำไปเพื่ออะไร” ในยุคที่เด็กจำนวนมากเติบโตมากับภาพของคนประสบความสำเร็จจากการเป็น Content Creator, นักลงทุนอิสระ, ฟรีแลนซ์ หรืออาชีพที่ไม่ได้ใช้เกรดเป็นตัวตัดสิน ชุดความเชื่อดั้งเดิมของระบบการศึกษาเริ่มถูกตั้งคำถามอย่างจริงจัง “ตั้งใจทำข้อสอบยาก ๆ ไปเพื่ออะไร” “เกรดดีแล้วชีวิตจะดีจริงไหม” “คนรวยจากออนไลน์หลายคนไม่ได้เรียนเก่งด้วยซ้ำ” คำถามเหล่านี้ไม่ใช่เพียงการตั้งคำถามต่อการเรียน แต่สะท้อนปรากฏการณ์ทางจิตวิทยาที่ลึกกว่านั้น คือ ความอดทนต่อความคลุมเครืมคลุมเครือ (Tolerance for Ambiguity) และความสามารถในการอยู่กับความไม่แน่นอนของผลลัพธ์ระยะยาว เด็กในวันนี้ไม่ได้ปฏิเสธความพยายามเพราะขี้เกียจเสมอไป แต่หลายครั้ง พวกเขากำลังปฏิเสธ “ระบบความหมาย” ที่ครั้งหนึ่งเคยทำให้ความพยายามดูคุ้มค่า ในอดีต สูตรชีวิตค่อนข้างตรงไปตรงมา ตั้งใจเรียน → ได้เกรดดี → ได้งานดี → ชีวิตมั่นคง แต่ในโลกปัจจุบัน เด็กกลับเห็นตัวอย่างที่สวนทางกับสมการนี้ทุกวัน บางคนเรียนไม่สูงแต่มีรายได้มหาศาลจากแพลตฟอร์มออนไลน์ บางคนเรียนดีมากแต่ยังติดอยู่กับรายได้ที่ไม่สอดคล้องกับค่าครองชีพ บางคนพยายามเต็มที่แต่ไม่สามารถขยับสถานะทางสังคมได้ เมื่อภาพความจริงที่เห็นสวนทางกับเรื่องเล่าที่โรงเรียนสอน สมองจะเริ่มตั้งคำถามว่า “ความพยายามยังควบคุมอนาคตได้จริงหรือไม่” งานวิจัยด้านวัยรุ่น “Against all odds—Factors explaining unexpected educational advancement of students from educationally disadvantaged families” พบว่า เมื่อเยาวชนรับรู้ ความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจและโอกาสทางสังคมสูงขึ้น ความเชื่อว่า “ความพยายามนำไปสู่ความสำเร็จ” จะอ่อนแรงลงอย่างมีนัยสำคัญ กล่าวอีกแบบคือ เมื่อเด็กเห็นว่าโครงสร้างสังคมอาจสำคัญกว่าความพยายามส่วนบุคคล แรงจูงใจภายในจะเริ่มสั่นคลอน งานวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่าแม้ต้นทุนทางครอบครัวจะน้อย แต่ปัจจัยด้าน เครือข่ายความสัมพันธ์กับ “บุคคลสำคัญ” เช่น ครูที่ให้การสนับสนุนและยอมรับในตัวตนของนักเรียน รวมถึงกลุ่มเพื่อนที่มีความสนใจใฝ่รู้เป็นกุญแจสำคัญที่ทำให้เด็กเหล่านี้มุ่งมั่นที่จะประสบความสำเร็จ ปัญหาไม่ได้อยู่ที่เด็ก แต่อยู่ที่โครงสร้างความหมาย บางครั้งเรารีบตัดสินว่าเด็กรุ่นใหม่ไม่อดทน แต่ในความเป็นจริง พวกเขาอาจเพียงกำลังตอบสนองอย่างมีเหตุผลต่อโลกที่เห็น และหากสังคมส่งสัญญาณซ้ำ ๆ ว่า ต้นทุนทางชนชั้น เครือข่าย และทุนเดิมสำคัญกว่าความพยายาม การไม่พยายาม อาจกลายเป็นกลไกป้องกันตัวเองจากความผิดหวัง และ มันคือ psychological defense ที่เข้าใจได้ เพราะการ “ไม่หวังจะทำข้อสอบได้ในตอนนี้” เจ็บน้อยกว่าการหวัง ว่า ชีวิตวันพรุ่งนี้ฉันอาจจะล้มเหลว หรือฉันจะเอาเงินจากไหนมาจ่ายค่าหอ คำถาม “ทิ้งข้อสอบว่างเปล่า” จึงไม่ใช่คำตอบของเด็กขี้เกียจ แต่มันคือคำถามของคนรุ่นหนึ่งที่กำลังมองเห็นว่า โลกไม่ได้ให้รางวัลกับความพยายามอย่างยุติธรรมเสมอไป โจทย์ของการศึกษาในวันนี้ อาจไม่ใช่แค่สอนให้เด็กทำข้อสอบเก่ง แต่ต้องทำให้พวกเขายังเชื่อได้ว่า ความพยายามในวันที่ยังไม่เห็นผล ยังมีความหมายในระยะยาว เพราะสิ่งที่กำลังหายไป ไม่ใช่แค่แรงจูงใจ แต่คือ ศรัทธาว่าชีวิตยังเปลี่ยนได้ด้วยการลงมือทำอยู่หรือเปล่า อ้างอิงงานวิจัย link.springer.com/content/pdf/10…

。 Mame 。A Birb from Babylonia @LittleBirbMame

2 months ago

ไถทวิตผ่านเรื่องเด็กมหาลัยไทยไม่ค่อยตั้งใจทำข้อสอบ เด็กบอกไม่รู้จะพยายามไปทำไมจบไปได้เงินแค่นั้น เด็กมัธยมด่ากันเรื่องโควต้ารอบพอร์ต เข้าเฟสเจอโพสต์พ่อแม่เตรียมลูกเข้าสาธิตจุฬา แล้วก็คิดว่าปัญหาการศึกษาบ้านเรามันวิกฤติมากเลย ตั้งแต่ตอนเราสอบเข้ามหาลัย จะ 20 ปีแล้ว ก็ไม่ดีขึ้นเลย

8 8K 6K 200K 373

พร้อมมั้ย กับฟีเจอร์ใหม่ “Netflix ไทยโทน” กับประเทศเดียวในโลกที่มีเสียงพากย์ไทยให้เลือกกว่า 10 แบบ อยากเลือกแบบไหน อยากฟังเสียงใคร เลือกได้ตามรสนิยม 🤗 #NetflixTH