چرت نگو عرف @_Erf1_

هر اتفاق سیاسی

نه میبخشیم نه فراموش میکنیم #سینااشگبوسی

خانواده‌های داغدار جاویدنام‌ها به زحمت صداشون رو بلند می‌کنند و در این شرایط بسیار دشوار با هم پیمان می‌بندند، در بازتابش کمک کنید.

🤍Sina Ashgbousi🤍 @Madeinirans

2 days ago

نه میبخشیم نه فراموش میکنیم #سینااشگبوسی

0 323 2K 31K 21

عموهای اف‌بی‌آی تورو خدا خونه لیندزی رو خوب بگردید مطمئنم بالاخره یه نامه پیدا می‌کنید که توش نوشته از این هم نزدیک تر خواهیم شد.

🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️ تموم سرنخای مردن گراهام برسه به ج.ا🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️🕯️

خواهرم #روبینا_امینیان نخبه بود نخبه رشته طراحی و دوخت لباس دانشکده دکتر شریعتی تهران رتبه قبولی کارشناسیش۴ بود معدل دوره کارانیش ۱۹/۸۰ بود ۱۸دی ماه ۱۴۰۴ با گلوله به سرش کشتنش💔😭مغز نابغه اش رو هدف گرفتن و اون همه استعداد رو خاموش کردن🥀 #18دی

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

««بى خبر از همه جا, از اتاق اومدم بيرون، بهار گفت مامان ميشه ازم فيلم بگیری ميخوام بخونم، من اصلا نميدونستم عكس وحيد رو آورده، اصلا نميدونستم قراره چی بشه، فقط فيلم گرفتم، و جونم در رفت براى بهارم.... كه چرا هنوز به پنج سالگی نرسيده انقدر قوى و صبور شده؟ چيييييبيكار كرديد با ماااااااا؟»» #وحيد_محمدلو

به معنای واقعی کلمه توی 18 دی 1404 گیر کردم. زمان و زندگی رفت جلو اما روحم اونجا گیر کرده.

We will never stop talking about Iran.

بابک ۱۵ دی ماه تو تجمعات همدان مورد اصابت ساچمه به هر دو پاش قرار گرفته بود و برای امنیتش و برای اینکه شناسایی نشه به تهران رفت. این عکس رو مامانم وقتی داشته شلوارش رو میشسته گرفته. خون خیلی زیادی ازش رفته بوده. ولی ۱۸ دی دوباره به خیابون برگشت و اینبار به سرش شلیک شد و کشته شد.

۶ ماه پیش، همین ساعتها و دقیقا همینجا تو رو از ما گرفتن. ۶ ماه از اون شب لعنتی گذشت و من نمی‌دونم چطوری بدون تو تونستم دوام بیارم. داداشم به خون پاکت قسم اگه صد سال هم بگذره داغت برام تازه‌س و نمیذارم اسمت فراموش بشه. #کمیل_جمشیدی

شش ماه پیش، در چنین شبی، تهران در تاریکی فرو رفت. سراسر ایران در تاریکی فرو رفت. اما حتی آن تاریکی نیز نتوانست میلیون‌ها ایرانی را در خانه‌هایشان نگه دارد. ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه تنها دو شب برای اعتراض نبود. شب‌هایی بودند که سکوت ایران شکست. میلیون‌ها نفر به خیابان‌ها آمدند، میدان‌ها را پر کردند و بر بام‌ خانه‌هایشان ایستادند، اما رژیم با گلوله به آنان پاسخ داد. در آن چهل‌وهشت ساعت، ده‌ها هزار تن از هم‌میهنانم جان خود را از دست دادند. از آن روز تا این لحظه نیز ده‌ها هزار نفر دیگر بازداشت، شکنجه یا به مرگ محکوم شده‌اند. آنان مصمم و با شهامت به خیابان آمدند. من هر روز به آنان می‌اندیشم. در آن دو شب، هم‌میهنانی را از دست دادم که هرگز فرصت دیدارشان را نخواهم یافت. برای من عدد ۴۰ هزار هرگز یک آمار نیست. هر بار که آن را می‌شنوم پسری را می‌بینم که دیگر هرگز به آغوش مادرش بازنگشت. دختری را می‌بینم که همیشه جای او بر سر سفره خانواده‌اش خالی خواهد ماند. هر یک از آنان را چون فرزند، برادر یا خواهر خود می‌دانم و سنگینی بار نام تک‌تک آنان را بر دوش خود احساس می‌کنم. اما هر هفته که با خانواده‌های جان‌باختگان دیدار می‌کنم، اراده ملتم برای ادامه این راه استوارتر می‌شود. فرزندان آنان بیهوده جان ندادند. آنان برای آزادی جان دادند، و با سربلندی جان دادند. تاریخ فداکاری این زنان و مردان را از یاد نخواهد برد، و من نیز نخواهم گذاشت نام و راه آنان فراموش شود. همان‌گونه که مقاومت‌گران اروپای اشغال‌شده در برابر استبداد ایستادند و همانگونه که انقلابیون آمریکا برای آزادی جنگیدند، فرزندان ایران نیز ایستادگی کردند. اما شجاعت آنان، ویژگی دیگری داشت. آنان نه ارتشی داشتند، نه پشتیبانی هوایی، و نه هیچ پشتوانه‌ای جز باور به آرمانی که برای آن برخاسته بودند. با این‌همه، ایستادند. ملتی یکپارچه تصمیم گرفت در کنار یکدیگر در برابر گلوله‌ها بایستد، نه آنکه حتی یک روز دیگر در ترس زندگی کند. مردان و زنان ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه در تاریخ ایران به‌عنوان نسلی جاودانه خواهند ماند که مرگِ آزاد و سرافراز را بر زندگیِ در زنجیر و زانوزده ترجیح داد. من تنها این را به جامعه جهانی می‌گویم: اجازه ندهید آنچه در اتاقهای مذاکره در ژنو یا اسلام‌آباد رقم می‌خورد، حقیقت آنچه را در خیابان‌های تهران، مشهد و کرمانشاه رخ داد، به فراموشی بسپارد. آنان برای آزادی جان دادند و با آزادی ایران، تنگه هرمز گشوده خواهد شد، تهدید هسته‌ای پایان خواهد یافت و ما به صلح واقعی دست خواهیم یافت. به هم‌میهنانم گفته‌ام آنچه شما در ۱۸ و ۱۹ دی‌ماه آغاز کردید، مسیری بازگشت‌ناپذیر است. ما با هم جایگاه شایسته کشورمان در جهان را بازپس خواهیم گرفت، عزت ملی خود را احیا خواهیم کرد و یاد قهرمانان‌مان را با ساختن ایرانی آزاد زنده نگه خواهیم داشت. اکنون زمان آن است که درنگ کنیم، دوباره نیرو بگیریم، و بار دیگر خود را وقف پیروزی کنیم. ما یاد جان‌باختگان را با به پایان رساندن راهی که آغاز کردند گرامی می‌داریم. ایران آزاد دیگر یک امید نیست. یک قطعیت است. و جهان باید بداند که هم‌میهنان دلیر من تنها برای آزادی خود نمی‌جنگند، آنان برای صلح و ثبات جهان نیز مبارزه می‌کنند.

Reza Pahlavi @PahlaviReza

3 days ago

Six months ago, tonight, Tehran went dark. All of Iran went dark. And into that darkness, millions of Iranians walked out of their homes anyway. January 8th and 9th were not just two nights of protest. They were the night Iran's silence broke. Millions came into the streets,

1K 9K 24K 787K 586

شش ماه از رفتنتان گذشت، اما بر ما، گویی شش هزار سال گذشته است. جای خالی‌تان در آغوشمان، حفره‌ای‌ست که هیچ‌گاه پر نخواهد شد. اما رسالت بازماندگان، روایت کردن است؛ روایت حقیقت، روایت نام شما. فراموش نخواهید شد، عزیزان. تا ما نفس می‌کشیم، یاد شما زنده است و راهتان ادامه خواهد داشت. #عماد_مودتی_پور #احمد_خسروانی #سینا_کاظمی #پرهام_آقامحمدی #نویدسلطانپور #بابک_صادقی_محسنی #سیاوش_فرخی #سینااشگبوسی #مردعلی_حاتمی #علی_محمدی #حسین_ناصری #احسان_رضاپور #IranMassacre‌

آقا ما چیکار کنیم جرم توماج از فعالیت علیه نظام و توهین به رهبری و همکاری با شبکه‌های معاند به سطل زباله آتیش زدن تغییر پیدا کنه؟

از گولاگ تا تهران: همدستی بسیاری از رسانه‌های غربی در سفیدشویی جنایات جمهوری اسلامی گزارش‌های اخیر رسانه‌های غربی، از جمله بی بی سی، سی ان ان، فایننشیال تایمز و گاردین درباره مراسم‌های حکومتی جمهوری اسلامی، نشان‌دهنده سقوط آشکار شرافت و اصالت روزنامه‌نگاری است.   این رسانه‌ها با بازتاب دادن روایت‌های رژیم، یک الگوی تاریک تاریخی را تکرار می‌کنند: تبدیل شدن به بوق تبلیغاتی حکومت‌های توتالیتر و چشم‌پوشی عامدانه بر جنایات و فجایع حکومت. الکساندر سولژنیتسین در کتاب «مجمع‌الجزایر گولاگ» مستند کرده است که چگونه خبرنگاران غربی با سفر به اتحاد جماهیر شوروی، پروپاگاندا و دروغ‌های حکومت را به عنوان واقعیت تکرار می‌کردند، در حالی که آمار روزانه مرگ‌ و شکنجه‌ هیچ جایی در گزارش‌های آنان نداشت. اگرچه انگیزه برخی روزنامه‌نگاران، صرفاً غرض‌ورزی‌های ایدئولوژیک آنها است، اما برای عده‌ای دیگر، این وضعیت پیامد سمیِ "خبرنگاریِ وابسته به دسترسی" است.  این خبرنگاران که مجذوب اعتبار حرفه‌ایِ "گزارشگری از درون ایران" شده‌اند، تن به معامله‌ای اهریمنی می‌دهند. جمهوری اسلامی دسترسی آنان را به شدت کنترل می کند و به عنوان ابزاری برای فشار به کار می‌گیرد. مجوز فعالیت آن‌ها تنها تا زمانی تمدید می‌شود که روایت‌های رژیم را تکرار کنند و چشم خود را بر خون‌های جاری در خیابان‌ها ببندند.  امروز نیز چهره‌های رسانه‌ای غربی در ایران دقیقاً همان رویکرد را پیاده می‌کنند.   ما باید از این روزنامه‌نگاران مدعی بی‌طرفی بپرسیم: آیا رژیم به شما اجازه داد راهپیمایی‌های بزرگ و سراسری ۱۸ و ۱۹ دی ماه را در صدها شهر ایران پوشش دهید که برای سرنگونی حکومت بر پا شد؟  آیا توانستید از داخل ایران درباره کیسه‌های سیاه پیکرها در سردخانه‌ها، یا معترضان مجروحی که روی تخت بیمارستان‌ها هدف قرار گرفتند گزارش تهیه کنید؟ آیا اجازه یافتید در مراسم چهلمین روز درگذشت معترضان کشته‌شده شرکت کنید؟ سفیدشویی نمایش‌های فرمایشی حکومت در حالی که اعدام‌ها و شکنجه‌های مداوم نادیده گرفته می‌شوند، روزنامه‌نگاری نیست؛ بلکه همدستی با نیروی شر است.  متأسفانه، این پدیده جدیدی نیست. ایران تنها تازه‌ترین و نگران‌کننده‌ترین نمونه آن است. این رویکرد یادآور «مالکوم کالدول» است.  دانشگاهی اسکاتلندی و نویسنده روزنامه گاردین که سرسختانه از رژیم خمرهای سرخ در کامبوج دفاع می‌کرد و گزارش‌های مربوط به کشتارها را نادیده می‌گرفت، اما در نهایت خود قربانی همان حکومتی شد که تطهیرش می‌کرد. کالدول در زمان کتمان نسل‌کشی کامبوج، در یادداشتی ننگین در روزنامه گاردین ادعا کرده بود: «یک پناهنده شاید روایتی صادقانه تا جایی که خودش می‌داند ارائه دهد، اما این روایت لزوماً دقیق نیست».  الکساندر سولژنیتسین در کتاب «مجمع‌الجزایر گولاگ» نشان داد که چگونه روزنامه‌نگاران غربی به اتحاد جماهیر شوروی سفر می‌کردند و تبلیغات شوروی را به‌جای واقعیت بازتاب می‌دادند، در حالی‌که مرگ‌های روزانه و شکنجه‌ها را کاملاً نادیده می‌گرفتند. والتر دورانتی نیز به‌دلیل دفاع از شوروی و سفیدشویی جنایات آن در نیویورک‌تایمز، به چهره‌ای بدنام تبدیل شد. امروز نیز بسیاری از خبرنگاران غربی دقیقاً از همان منطق و ادبیات بی‌رحمانه برای بی‌اعتبار کردن شهادت‌ها و روایت‌های دست‌اول مردم ایران استفاده می‌کنند.  ما از شورای سردبیری رسانه‌ های غربی می‌خواهیم که انتشار تبلیغات حکومتی و تاییدشده توسط رژیم را متوقف کنند، به صدای اپوزیسیون دموکراتیک ایران وزنی برابر بدهند، و نقض سیستماتیک حقوق بشر در سراسر ایران را به درستی و دقت گزارش کنند.

Reza Pahlavi Communications @PahlaviComms

3 days ago

Recent reports by Western media outlets, including the BBC, CNN, Financial Times (FT), and the Guardian regarding the Islamic Republic’s state ceremonies represent a profound failure of journalistic integrity. By echoing regime narratives, these outlets repeat a dark historical

98 1K 3K 82K 76

هم‌میهنان عزیز، جمهوری اسلامی می‌کوشد صدای واقعی مردم ایران را در میان هیاهوی مراسم حکومتی برای یک جنایتکار بالفطره و یکی از منفورترین حاکمان تاریخ ایران پنهان کند. رژیمی فرسوده، پوسیده و رو به زوال، با نمایش‌های ساختگی، تبلیغات دروغین و هزینه‌های هنگفتی که از جیب مردم ایران غارت می‌شود، تلاش دارد تصویری جعلی از مشروعیت برای خود بسازد. اما حقیقت ایران جای دیگری ایستاده است؛ در کنار نام و یاد فرزندان دلاوری که با آگاهی، رشادت و فداکاری، در یکی از حساس‌ترین لحظات تاریخ این سرزمین، جان خود را در راه آزادی ایران فدا کردند. بیش از ۴۰ هزار جاویدنام دی‌ماه، با آگاهی از خطرهای پیش رو، قدم در این مسیر گذاشتند. آنان می‌دانستند شاید دیگر هرگز به خانه بازنگردند، اما در لحظه‌ای که ایران به آنان نیاز داشت، ایستادند. آنان بر خلاف مزدوران ضحاک، برای وعده‌های ناچیز و منافع شخصی به میدان نیامده بودند. آنها، شکوهمند، برای بازپس‌گیری ایران و هویت ملی‌مان برخاستند. آنان که از جنس زندگی، باور و نور بودند، در برابر تاریکی ایستادند تا نام ایران زنده بماند؛ و نام‌شان برای همیشه در تاریخ سرزمین ما ماندگار شد. آنان نشان دادند که عشق به میهن، از ترس مرگ نیرومندتر است. امروز شش ماه از آن روزها گذشته است، اما برای خانواده‌های شریف جاویدنامان، زمان همچنان در همان شب‌های دشوار متوقف مانده است؛ خانواده‌هایی که عزیز و گاه تنها نان‌آور خود را از دست داده‌اند؛ پدران و مادرانی که هر صبح با جای خالی فرزندشان چشم می‌گشایند؛ همسران، خواهران و برادرانی که در کنار رنج سوگ، فشار تهدید و سرکوب را نیز تحمل می‌کنند. این خانواده‌ها تنها صاحبان یک داغ نیستند؛ آنها نگهبان و امانت‌دار یاد و فداکاری دلیرترین فرزندان ایران هستند. مسئولیت همه ماست که اجازه ندهیم این بار سنگین را به تنهایی بر دوش بکشند. وظیفه ملی و میهنی ماست که بیش از پیش پشتیبان‌شان باشیم؛ به دیدارشان برویم، صدای آنان را بازتاب دهیم، یاد عزیزانشان را زنده نگه داریم و در حد توان خود، نگذاریم فشارهای روحی، تهدیدها و دشواری‌های مالی، آنان را به سکوت و فراموشی وادار کند. تاریخ بارها نشان داده است که هیچ قدرتی نمی‌تواند اراده ملتی متحد را که برای رهایی و ساختن آینده‌ای بهتر برخاسته است، برای همیشه خاموش کند. راهی که با فداکاری فرزندان جاویدنام ایران روشن شده است، ادامه خواهد یافت؛ تا روزی که ایران به آزادی، دولت ملی و آینده‌ای شایسته ملت بزرگ ما دست یابد. پاینده ایران

از مادرجنده بودن امیر وفا تعجب میکنید از مادرجنده بودن چاوشی تعجب میکنید از مادرجنده بودن هادی چوپان تعجب میکنید. من که میدونم الان نادر سلطانپور و فهیمه خضر حیدری و سمانه سوادی هم بیان استوری "آقا جانم🖤" بذارن بازم تعجب میکنید.

@siimorq آرژانتین مرحله بعدی ایشالا

بازم خداروشکر به حدی از پختگی سیاسی رسیدم که حتی برای کیر شدن فلسطین به کونا میتونم از برد تیم ملی فوق کیری آرژانتین خوشحال بشم.