Rajendra Pawar @RVPawarNote4

तुम्हारे मंदिर में दिया न जलाने से , ईश्वर के घर अंधेरा नहीं होगा... हाँ मगर उस दिये की रोशनी , तुम्हें सही रास्ता ज़रूर बता सकती है........ पायल १६-८-२०२६

तिला श्रीमंत पाहिजे मी समाधानी शोधतोय ✨🙌🏻

@PWSMSupport Pls help

@PWSMSupport 9922550709

@physics__wallah Pw pls arrange atleast customer support

@physics__wallah PW your customer help contact number are useless.. pls make changes that one can easily connect when needed..

@Ankushmg15 छान 👌🏻 धन्यवाद 🙏🏻

बुध्दी असो अपयशाचे फटके सोसण्या इतकी.. समज असो वडिलधारे सहन करण्याइतकी..पौरुष्यत्व असो बायको नांदवण्या इतकी.. नाहितर निरर्थकय कित्येक जन्म.. निरर्थक नसो बाळाची नाळ.. बाहेर काळ मोठा कठिण आहे..❤️ #दोस्त_✨🌞

मौत के रहते मनुष्य इतना अभिमानी है, यह आश्चर्य है...! - ओशो रजनीश 🌷

Manager: I received your resignation letter this morning. Employee: Yes. Manager: You've only been here a week. What happened? Employee: It's my son. Manager: Your son? Employee: The doctors say he only has a few months to live. Manager: I'm so sorry. Employee: He's been battling a terminal illness for four years. Manager: That must be incredibly difficult. Employee: I took this job to help with the bills. Manager: Then why resign now? Employee: Because if he only has a few months left, I want to spend every minute I can with him. Manager: I understand. Employee: I can't focus on work right now. Manager: What if we let you work from home? Employee: Thank you, but I don't want to divide my attention between work and my son. Manager: So you want to step away completely? Employee: Yes. Manager: Then your position will be here when you're ready to come back. Employee: Really? Manager: Absolutely. And we'd like to help with some of the expenses as well. Employee: Thank you. I don't know what to say. Four months later...

@NeBurcusun 🙏🏻24🌹

null

मछली पानी के बिना नहीं रह सकती , लेकिन पानी को मछली के होने न होने से कोई फर्क नहीं पड़ता... ❣️🌻

They interviewed the founder of Dubai, Sheikh Rashid, about his country's future. He said: "My grandfather rode a camel, my father rode a camel. I drive a Mercedes, my son drives a Land Rover, and my grandson will drive a Land Rover, but my great-grandson will have to ride a camel again...” "Why?" “Hard times create strong men, strong men create easy times. Easy times create weak men, weak men create hard times. Many won't understand, but we need to raise warriors, not parasites

जब लोगों को उजाला नजर आने लगता हैं,तब वो भूल जाते हैं की अंधेरे में कौन साथ था...!!!

"राजा खासा घोड्यावर बैसून, बख्तर घुगी घालून, हाती पटे चढवून मालमत्ता, घोडी, पाईचे लोक पुढे रवाना करून आपण दहा हजार स्वारांनिशी सडे सडे राऊत उभे राहिले. वणी-दिंडोरी म्हणवून शहर आहे ते जागा उभे राहून सुभ्याचे लोक आले त्याशी घोरांदर युद्ध केले." आग्र्याहून सुटका झाल्यानंतर छत्रपती शिवाजी महाराजांनी हिंदवी स्वराज्याची पुनर्बांधणी करत मोगल साम्राज्याच्या आर्थिक व राजकीय शक्तीवर थेट प्रहार करण्याचे धोरण स्वीकारले. त्या काळी सुरत हे मोगलांचे सर्वात श्रीमंत व्यापारी शहर होते. महाराजांनी योग्य संधी साधून ऑक्टोबर १६७० मध्ये सुरतेवर दुसरी स्वारी केली. मराठ्यांनी शहरात प्रवेश करून मोठ्या व्यापाऱ्यांचे वाडे, सरकारी खजिने आणि सराया ताब्यात घेतल्या. या मोहिमेत सोने, चांदी, मौल्यवान दागिने आणि प्रचंड संपत्ती स्वराज्याच्या तिजोरीत जमा झाली. सुरतेहून प्रचंड खजिना घेऊन महाराज स्वराज्याकडे परतू लागले. ही बातमी समजताच औरंगजेबाचा मुलगा मुअज्जम याने दाऊदखान कुरेशी याला मराठ्यांचा पाठलाग करण्याची आज्ञा दिली. दाऊदखान हा अत्यंत अनुभवी मोगल सेनापती होता. त्याच्यासोबत इख्लासखान मियाना, मीर अब्दुल माबूद, संग्रामखान घोरी यांसारखे बलाढ्य सरदार, मोठा तोफखाना, हत्ती, उंट आणि हजारो सैनिक होते. महाराजांना गुप्तहेरांमार्फत मोगल सैन्याच्या हालचालींची अचूक माहिती मिळत होती. त्यांनी अत्यंत दूरदृष्टीने सैन्याचे दोन भाग केले. सुरतेहून आणलेला खजिना सुरक्षितपणे पुढे पाठवण्यात आला तर स्वतः महाराज सुमारे दहा हजार घोडदळासह मोगलांना थोपवण्यासाठी थांबले. कांचन-मंचन घाट परिसर युद्धासाठी अत्यंत अनुकूल होता. सातमाळा डोंगररांग, अरुंद घाटमार्ग, पठारे आणि डोंगरउतार यामुळे हा भाग नैसर्गिक संरक्षण देणारा होता. मराठ्यांच्या हलक्या आणि वेगवान घोडदळासाठी ही भूमी अत्यंत अनुकूल होती तर मोगलांच्या जड तोफखान्यासाठी प्रतिकूल होती. १७ ऑक्टोबर १६७० रोजी कांचनबारीची लढाई सुरू झाली. ही लढाई मराठा इतिहासातील अत्यंत महत्त्वाची आणि निर्णायक लढाई मानली जाते, कारण येथे महाराजांनी केवळ गनिमी कावा केला नाही तर खुल्या रणांगणात मोगलांच्या प्रबळ सैन्याशी थेट संघर्ष केला. सभासद बखरीत या युद्धाचे वर्णन येते की महाराज स्वतः बख्तर-घुगी घालून, हातात पट्टे चढवून रणांगणात उतरले होते. हे वर्णन म्हणजे शिवरायांच्या रुद्रावताराची साक्ष आहे. महाराज स्वतः युद्धाचे नेतृत्व करत होते. या युद्धातील सर्वात मोठा धोका मोगलांच्या तोफखान्याचा होता. इख्लासखानाने हंड्या डोंगराच्या पायथ्याशी तोफखाना उभा केला होता. महाराजांच्या तीक्ष्ण नजरेतून ही हालचाल सुटली नाही. त्यांनी त्वरित एक तुकडी पाठवून मोगलांचा तोफखाना उद्ध्वस्त केला. महाराजांनी "तुलूघ्मे" युद्धनीतीचा वापर केला. मध्य आशियाई वेढा युद्धपद्धतीवर आधारित ही रणनिती म्हणजे शत्रूला चारी बाजूंनी वेढून गोंधळात टाकणे. महाराजांनी आपल्या घोडदळाचे चार भाग केले. एक तुकडी पश्चिमेकडून वळसा घालून मोगलांच्या पिछाडीवर तुटून पडली. दोन तुकड्या उजव्या आणि डाव्या बाजूंनी हल्ले करू लागल्या तर समोरून स्वतः महाराजांनी मुख्य सैन्य रोखून धरले. मोगलांना समजण्याच्या आत ते पूर्णपणे घेरले गेले. पहाटे सुरू झालेल्या युद्धात इख्लासखानाने जोरदार हल्ला चढवला पण मराठ्यांच्या तुफानी प्रहारांसमोर तो टिकू शकला नाही. तलवारीचे अनेक वार झेलत तो गंभीर जखमी होऊन घोड्यावरून खाली पडला. त्यानंतर दाऊदखान स्वतः नव्या फौजेसह रणांगणात उतरला पण मराठ्यांनी त्यालाही चारी बाजूंनी वेढले. प्रतापराव गुजर यांच्या घोडदळाने विजेच्या वेगाने हल्ले केले तर मोरोपंत पिंगळे यांनी पायदळाची मांडणी सांभाळली. मराठे अक्षरशः लांडगेतोड करत होते. मोगलांचे हजारो सैनिक मारले गेले. संग्रामखान घोरी गंभीर जखमी झाला. मीर अब्दुल माबूद गुहेत लपला पण मराठ्यांनी त्याला शोधून काढले. त्याचा तोफखाना, घोडे आणि निशाण मराठ्यांनी हस्तगत केले. हे युद्ध जवळपास सहा तास चालले. अखेरीस मोगल सैन्य पूर्णतः खचले आणि दाऊदखानाला रणांगण सोडून माघार घ्यावी लागली. मराठ्यांनी मोगली छावण्या लुटल्या, तोफखाना जिंकला आणि सुरतेहून आणलेल्या संपत्तीत आणखी भर पडली. या युद्धात प्रतापराव गुजर, मोरोपंत पिंगळे, आनंदराव, बंकाजी दत्तो, निळोपंत, अण्णाजीपंत, दत्ताजीपंत आणि बालप्रभू चिटणीस अशी अनेक पराक्रमी मंडळी महाराजांसोबत होती. कांचनबारी युद्धाने सिद्ध केले की मराठे केवळ डोंगर-दऱ्यांत गनिमी युद्ध करणारे नव्हते तर खुल्या मैदानातही मोगलांच्या प्रबळ सैन्याला पराभूत करू शकत होते. दाऊदखानासारखा बलाढ्य सेनापतीही महाराजांच्या रणनितीसमोर निष्प्रभ ठरला. दक्षिणेतील मोगलांची प्रतिष्ठा हादरली आणि उत्तर महाराष्ट्रात मराठा प्रभाव अधिक दृढ झाला. #शिवछत्रपतींचा_रुद्रावतार #कांचनबारी_रणसंग्राम

सोचो कितने तकलीफों से गुजरे होंगे वो लोग जो सफलता मिलते ही मुस्कुराते नहीं, रो देते है।🥺

@gharelupath राम राम श्री राम 🙏🏻🌹