Mashal Khan @PtmWorker

MISSING, NOT FORGOTTEN - Day 233 - 2nd July 2026 After 233 days, there has been no public explanation for the whereabouts of Noorullah Tareen and Hanif Pashteen. International pressure is not a magic solution, but: - Diplomacy matters. - Questions matter. - Public attention matters. A government that knows the world is watching has more reason to provide answers. Where are they? @PTIKPOfficial @FCDOGovUK @ukinpakistan @KaroblisR @DanielZeichner @YvetteCooperMP @amnestysasia @dawn_com @SohailAfridiISF @HFalconerMP @AusHCPak @Europarl_EN @EUPakistan @ForeignOfficePk @CSKPOfficial @BBCWorldservice @BBCWorld @OfficialDGISPR @PakistaninUK @volker_turk #WhereIsNoorUllahTareen
#WhereIsHanifPashteen
#EndEnforcedDisappearances

آج امداد حیدر سولنگی اور اظہر حسین لغاری ایڈووکیٹ کے ہمراہ سیشن کورٹ دادو میں کے خلاف درج مقدمے کی سماعت میں شرکت کی۔ سیشن جج کی چھٹی کے باعث سماعت ایک بار پھر ملتوی ہوگئی۔ علی وزیر اپنی قانونی جدوجہد جاری رکھے ہوئے ہیں۔ مقدمے کی آئندہ سماعت 11 جولائی 2026 کو ہوگی۔

ګرانو هېوادوالو، هموطنان گرامی، قدرلي وطنداشلر. دادی زموږ هېواد د پرله پسې څوم ځل له پاره بیا د پاکستان تر هوایي بریدونو لاندې راغلی او په پکتیکا، پکتیا او کونړ کې زموږ بې ګناه خویندو، وروڼو او بچیانو ته درنده مرګ ژوبله اوښتې ده. ددغو اسکېرلو وطنوالو د هرې کورنۍ په درد او غم کې ځان شریک بولم او د هریوه ترڅنګ یم. ټپیانو ته د سملاسي روغتیا او شهیدانو ته د الله تعالی له دربار نه د جنت غوښتنه کوم. د پاکستان دا برید، لکه تېر هغهیوازې یوه امنیتي پېښه نه ده، بلکې د افغانستان د اوسني وضعیت، زموږ د ملي دریځ او زموږ د راتلونکي په اړه د ژور فکر، ملي حساب او صادقانه ارزونې یوه جدي ملي بلنه ده. ملتونه هغه وخت له بحرانونو بریالي راوتلای شي چې له واقعیتونو سره په جرأت مخامخ شي او د تېرو تجربو له تکرار څخه ځانونه وساتي. مردم ما حق دارند بپرسند امنیتی که از آن به افتخار صحبت می شد کجاست؟ آیا نشانه ای از آن امیدی که وعده داده می شد، دیده می شود؟ چرا کشور از بحرانی به بحران دیگر فرو می رود و آیا راه حلی برای بیرون رفت ازین بحرانها به نظر می رسد؟ چرا نقض پیهم حاکمیت ملی کشور ما گویی هیچ ربطی به جهان نه دارد؟ و مهمتر از همه چرا عوامل این حالت و حقایق نهفته با ملت شریک نه می شود؟ منافع ملی در کجای این گیرودار ها قرار دارند؟ و آیا فیصله ها بر مبنای منافع ملی صورت می گیرند یا برای تامین بقای یک شبکه و یک حلقه محدود؟ یوازې همدا پنځه کاله مخکې افغانستان د نړۍ او سیمې د تعاملاتو په مرکز کې و، خو اوس داسې یوې انزوا ته پورې وهل شوی چې نه یې غږ څوک اوري او نه یې شکایت ته څوک غوږ نیسي. د پاکستان پرله پسې تېري داسې تېرېږي لکه په نړۍ او سیمې پورې چې هېڅ اړه ونه لري، ځکه چې هېواد په لوی لاس یوې تیارې ګوښې کې، له نړۍ سره له راشه درشه خلاصې انزوا کې ساتل کېږي. دا انزوا زموږ حتمي برخلیک نه دی، بلکې د هغو انتخابونو او سیاستونو عملي نتیجه ده چې په تېرو پنځو کلونو کې وشول او غوره شول. په یاد مو ده چې ما به تل د پایدارې او باعزته سولې خبره کوله. هغه سوله ځکه اړینه وه چې افغانستان د همدې ورځو له تکرار څخه وژغوري. باعزته سوله یوازې د جګړې پای نه و؛ بلکې د داسې نظام او سیاست پیل و چې افغانستان له دې اوسنۍانزوا، بې‌ثباتۍ او د پردیو له لاسوهنو او تېریو څخه خوندي کړي. نن باید له ځانه وپوښتو چې د دې فرصت د لاسه تلو مسوولیت د چا پر غاړه دی؟ او د هغې پرېکړې بیه نن څوک پرې کوي؟ بې له شکه، دا بیه افغان ملت پرې کوي. عشق به وطن تنها یک شعار نیست. وطن‌دوستی یعنی فدا شدن برای ملت، نه فدا کردن ملت برای حفظ یک حلقه یا یک شبکه. تاریخ بارها نشان داده است که هرگاه فاصله میان مردم و حاکمان بیشتر شده، کشور نیز آسیب‌پذیرتر شده است. غرور، انحصار و بی‌اعتنایی به صدای مردم، هیچ‌گاه امنیت و ثبات نیاورده است. زموږ د وروستیو دوه سوه‌ کلونو تر ټولو ستره ستونزه دا وه چې د ولس نبض ونه پېژندل شو، په ځانګړي ډول په وروستیو پنځوسو کلونو کې چې هېواد د نورو په نیابتي جګړو کې په بېساري فقر، ناروغۍ او نالوستۍ اخته شو او د ملت د بچیانو اساسي حقونه وځپل شول. نن ولس نور جګړه نه غواړي؛ ولس ژوند غواړي، رڼا غواړي، هیله غواړي، حل لاره غواړي او غواړي چې د خپل راتلونکي د ټاکلو حق ولري. اگر امروز با صداقت از خود نپرسیم که در این پنج سال زندگی مردم بهتر شده است یا دشوارتر، فردا پاسخ این پرسش را تاریخ خواهد نوشت. ما نباید بگذاریم افغانستان بیش از این در باتلاق انزوا، فقر و ناامنی فرو برود. زما په باور، د حل اساسي لاره دا ده چې افغانستان خپله نړیواله بېطرفي په رسمي، واضح او عملي ډول اعلان کړي او خپل بهرنی سیاست د ملي ګټو پر بنسټ تنظیم کړي. خو تر هغو چې هېواد په انزوا کې ساتل کېږي، تمه مه کوئ چې د افغان ملت فریاد به په سیمه او نړۍ کې څوک واوري. نن داسې شرایط رامنځته شوي چې هره ورځ زموږ پر خاوره بمونه غورځي، خو د نړۍ غبرګون کمزوری دی او د سیمې ډېری هېوادونه دغو پېښو ته داسې ګوري، لکه هېڅ چې نه وي شوي. امروز بیش از هر زمان دیگر ضرورت است که این مسائل به یک گفتمان فراگیر ملی تبدیل شود؛ گفتمانی که در آن همهٔ افغان‌ها، فارغ از اختلافات سیاسی، قومی، زبانی و فکری، برای نجات کشور و تعیین مسیر آینده سهم داشته باشند. آیندهٔ افغانستان تنها با اتکا به ارادهٔ ملت، اجماع لازمی ملی و سیاستی مبتنی بر عزت، استقلال و منافع ملی ساخته خواهد شد. زه چمتو یم چې ددغسې یوې افغاني لازمی ملي اجماع په جوړولو او له نړۍ سره په بېرته نښلېدو او وصل کېدو کې خپله ونډه له هېڅ ډول امتیاز غوښتنې پرته ادا کړم. زمان نه درېږي او هره شېبه نوره هغه پخوانۍ لحظه نه ده. دغه لور ته په ګام پورته کولو کې هر ځنډ نه جبرانېدونکي عواقب لري او مسوولیت یې پر هغوی راځي چې په سرټمبګۍ د ملت د ارادې مخ کې درېږي. ژوندی دې وي افغانستان یشه سین افغانستان زنده باد افغانستان

Zubair Shah Agha, PTM Central Committee member, participated in a BYC press conference alongside other PTM members. Shortly after the conference, Zubair Shah Agha and two others were abducted by Pakistani intelligence agencies. #ReleasePTMActivities

کوئٹہ: بلوچ یکجہتی کمیٹی کے احتجاجی مظاہرے پر پولیس تشدد، مظاہرین گرفتار کرلیا گیا تاہم خواتین و بچوں سمیت دیگر احتجاج جاری رکھے ہوئے ہیں

The whereabouts of Zubair Shah Agha, a Central Committee member of the Pashtun Tahafuz Movement (PTM), remain unknown. He was abducted in Quetta, along with two other PTM members, after leaving a press conference organised by the Baloch Yakjehti Committee (BYC). The press conference was held to protest the unjust life imprisonment sentence handed down to Mahrang Baloch. #WhereIsZubairShahAgha

کوئٹہ: ماہ رنگ بلوچ کی بہن کی پریس کانفرنس کے بعد پی ٹی ایم رہنما سمیت تین افراد گرفتار ’نہ پریس کلب میں پریس کانفرنس کرنے دی جا رہی بلکہ جو لوگ ہماری حمایت کرنے یا پانی پلانے آتے ہیں ان کو بھی گرفتار کیا جارہا ہے۔‘ ناددیہ بلوچ کا الزام تفصیل: bbc.in/43XPsYP

Chief Minister Sindh Syed Murad Ali Shah and PPP Chairman Bilawal Bhutto Zardari: I demand your immediate explanation. Just now, law enforcement personnel and intelligence officials raided my family home without my knowledge or presence. If this has been carried out under your government, you owe the public an explanation. If it has not, then you have a responsibility to explain who is operating with such impunity in Sindh. This follows repeated visits to our home over the past week, amounting to a sustained pattern of intimidation and harassment directed at me and my family. My family home has been empty for the past two days. During that time, police and intelligence personnel have repeatedly come to the property, arriving in approximately fifteen vehicles and harassing my neighbours. I am placing on public record my grave concern over this unlawful intrusion. Any unauthorized entry into my home raises serious fears about my family’s safety, the integrity of our property, and the possibility that evidence could be planted, surveillance devices installed, or my residence otherwise compromised in an attempt to fabricate allegations against me or malign my name. Given the continued harassment of human rights defenders, these are not abstract fears. I demand immediate answers. Which agency entered my family’s home? Under whose authority was this operation carried out? Was there any warrant authorizing this raid? If so, it must be produced without delay. If there are any allegations against me, the law provides clear legal procedures. Secretive raids, repeated visits, and unlawful intrusions into my family’s residence are not among them. My family’s home is not a crime scene. It is not a place where state institutions can enter at will, intimidate our neighbours, or conduct unexplained operations without accountability. I am also placing this on record: if anything is removed from my family’s home, if anything is later claimed to have been recovered from it, or if any case is built against me on the basis of evidence allegedly found there following today’s illegal intrusion, I will hold the authorities fully responsible. I likewise hold them responsible for my family’s safety, for any damage to our property, and for anything that may subsequently happen to our home as a consequence of today’s unlawful entry.

په زولنو کې لاس اوچت کړئ د جیل خانې کړکۍ کې زه ولاړه یمه بندی مشران #ReleasePTMActivists

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

د پاچا خان څخه تر منظور پښتین پورې د صمد لالا مبارزه او ژوند صمد لالا د هغې اوږدې مبارزې یو نه ستړی کېدونکی ملګری دی چې ریښې یې د پاچا خان د عدم تشدد، ولسي شعور او حق غوښتنې له فکره راوتلې دي او نن ورځ د ملي تحریک پي ټی اېم پورې رارسیږي. هغه په ډېر جرأت او.... #ReleaseSamadLala

Mahrang Baloch should not be in prison. Women and girls in Balochistan have suffered for years as their male family members were routinely arrested and forcibly disappeared. They deserve the life that everyone deserves: daughters who can go to school, fathers who come home at night. I stand with my sisters in Pakistan who face harassment and abuse, who are imprisoned for speaking out. This is not new — throughout our history women like Asma Jahangir, Farida Shaheed, Khawar Mumtaz, Hina Jilani and even Fatima Jinnah suffered persecution for standing up. Today, it is Imaan Mazari and Mahrang Baloch. Rather than addressing the horror of forced disappearances, the anti-terrorism court is targeting those who speak out against the oppression. Mahrang and her fellow activists must be released.

This woman fought for her disappeared father - now she faces life in jail bbc.in/3QoXEOB

نن دادو سند کي د ګرمي زور ایکاون سنټي ګريډ ريکارډ شو دعلي وزير صمد حاجي به څه حال وي د ظالمانو زور اوبه شه. نظیف لالا #FreeAliWazir #ReleasePTMActivists

ہمارے گھر کے سامنے نامعلوم لوگوں بیٹھے رہتے ہیں یہی دیکھتے کہ کون آرہا ہے کون نہیں،باقی بہنوں کو ترٹس دیے جاتے ہی،ایک بہن یونیورسٹی فریز کر گئ دوسری ڈاکٹر بہن کو ہسپتال سے نکال دیا۔صرف ماہرنگ نہیں بلکہ ہمارے پورا گھر جیل خانے میں ہیں۔ نادیہ, ماہرنگ کی بہن @NadiaBaloch99 @a_siab

د ملي شهید عثمان خان کاکړ د پنځم تلین غونډه په اېډنبرا کې دوام لري. #RememberingUsmanKakar

keyboard_arrow_left Previous keyboard_arrow_right Next

FOR IMMEDIATE RELEASE International Human Rights Foundation (IHRF) Condemns Shameful Life Sentence for Dr. Mahrang Baloch and Sibghatullah Shah by Pakistani Authorities The Hague, The Netherlands – June 23, 2026 – The International Human Rights Foundation (IHRF) expresses its strongest condemnation regarding the reprehensible life sentence handed down by a Pakistani Anti-Terrorism Court to prominent human rights defender Dr. Mahrang Baloch and her colleague, Sibghatullah Shah . This verdict is a blatant miscarriage of justice and a devastating blow to the rule of law in Pakistan. Dr. Baloch, a leader of the Baloch Yakjehti Committee (BYC), has been a fearless and peaceful voice for the Baloch people, courageously campaigning against enforced disappearances, extrajudicial killings, and state repression in Balochistan . Her only crime is her dedication to exposing grave human rights violations . The IHRF is deeply alarmed by the egregious procedural irregularities and denial of due process that characterized this “secret trial” . A proceeding that denies the accused the right to effectively cross-examine witnesses or present a proper defense, held in a “faceless court” on jail premises, cannot be considered a legitimate judicial process . This is not justice; it is a politically motivated weaponization of the judicial system to silence dissent and intimidate human rights defenders . We echo the calls of Amnesty International and other international bodies, who have condemned this verdict as an affront to the right to a fair trial . The state’s cynical misuse of anti-terrorism laws to prosecute peaceful activism represents a dangerous escalation in the crackdown on fundamental freedoms in Pakistan . The IHRF urges the Government of Pakistan to immediately and unconditionally release Dr. Mahrang Baloch and Sibghatullah Shah, and to ensure their safety and well-being. We call upon the international community, including the United Nations Human Rights Council, to: 1. Denounce this injustice and place Pakistan under close scrutiny for its escalating human rights violations. 2. Demand transparency in all legal proceedings against human rights defenders and a full investigation into the circumstances of this case. 3. Pressure Pakistani authorities to cease the persecution of peaceful activists and uphold their international obligations regarding due process and fundamental rights. The IHRF stands in solidarity with Dr. Mahrang Baloch, Sibghatullah Shah, and all peaceful activists in Pakistan who risk their lives for justice and human dignity.

Over the last few days, government officials and their supporters have repeatedly claimed that Dr. Mahrang Baloch chose to boycott her trial and refused to defend herself. This deliberately obscures what actually happened. On 12 June, the authorities introduced a so-called faceless court system for these proceedings. Under that arrangement, Mahrang and the other accused were expected to face charges carrying life imprisonment without being able to properly communicate with their lawyers, without being able to see the witnesses testifying against them, and without any meaningful public scrutiny of the process. The public was excluded. Journalists were excluded. Families were excluded. The accused themselves were denied the ability to effectively confront the case being presented against them. In response, Mahrang, Sabghatullah Shah Ji, their lawyers, and members of the Baloch Yakjehti Committee publicly objected. For days, they demanded an open trial. They did not ask for special treatment. They did not ask for immunity. They asked to see the evidence. They asked to see the witnesses. They asked for the proceedings to be conducted in a manner consistent with the most basic principles of justice. They said repeatedly that they were prepared to face every allegation brought against them, but they would not accept a process in which a person could be sentenced to life imprisonment without being afforded the fundamental safeguards of a fair trial. That position is now being dishonestly recast as a refusal to defend themselves. It was the opposite. Mahrang did not refuse a defence. She demanded the right to mount one. The question is not why she objected to a process in which the accused could not properly communicate with counsel or confront witnesses. The question is why those conditions were imposed in the first place. A state confident in its evidence does not need to hide its proceedings from public view. It does not need a system in which the accused, their lawyers, journalists, and the public are prevented from seeing what is happening inside the courtroom. Mahrang’s objection was never to being tried. Her objection was to being denied a fair trial while being told to call it justice. #ReleaseBYCLeaders #ReleaseMahrangBaloch

جس ایک قتل کی پاداش میں ڈاکٹر مارنگ ، شاہ جی اور دیگر لوگوں کو سزائیں دی گئی ہیں کیا بلوچستان میں ہونے والا یہ واحد واقعہ ہے جو قابل جرم اور قابلِ سزا ہے ۱۹۴۷ سے آج دن تک ماروائے آئین قتل جبری گمشدگیاں، مسخ شدہ لاشیں، گھروں کو نذرِآتش کرنا کیا یہ سب جرائم کے ذمرے میں نہیں آتے کیا یہ لوگ اس ملک کے شہری تصور نہیں ہوتے اِن جرائم میں ملوث کتنے لوگوں کو عدالتی کٹہرے میں لایا گیا ہے۔

So why did General Asim Munir pass a law protecting himself with lifetime immunity?

Anwaar ul Haq Kakar @anwaar_kakar

2 weeks ago

Justice is not selective, It shouldn't be. Today's sentencing in the Gwadar Raji Muchi case is not a victory of the state over dissent; rather a victory of accountability over impunity. Those who orchestrate violence, masquerading as peaceful activists cannot shield further

336 161 702 122K 23